DEBATA: Prawda, prawdziwość, osobista proklamacja – sztuka w świecie post-prawdy

Czy w świecie sztuki prawda historyczna może być zmienna i zależna od siły osobistych proklamacji?

W debacie udział wezmą:
• Robert Mazurek – dziennikarz, publicysta, felietonista i podróżnik, prowadzi m.in. Poranną Rozmowę w RMF FM,
• Krystyna Kurczab-Redlich – dziennikarka i reportażystka, wieloletnia korespondentka w Rosji,
• Michał Kacewicz – dziennikarz działu Świat, od 2001r. z Newsweek Polska,
• Marcin Mamoń – reżyser, dokumentalista i dziennikarz,
• Andrzej Seweryn – Dyrektor Naczelny Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie.
Debatę poprowadzi Michał Przedlacki – działacz humanitarny, dokumentalista i reportażysta, laureat Grand Press w kategorii reportaż telewizyjny oraz nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich im. Krzysztofa Dziewanowskiego za najlepszy materiał o tematyce międzynarodowej.

Żyjemy w kulturze potępiania wszystkiego jako fałszywe, jeśli kłóci się z naszymi wierzeniami i prawdami. Jeszcze niedawno było to dostępne dla odważnych, odbywając się często na murach i afiszach, dziś dostępne jest dla każdego na ścianach Facebooka. Rozważania o obecnych „prawdach waszych” i prawdach „naszych” wymagają przypomnienia i rozmowy na temat tego czym jest fakt.

„Jeśli opanujesz język prawdy, możesz naprawdę zbudować historię, która wygląda całkowicie prawdziwie. W dzisiejszych czasach to tak łatwe, że jest bardzo niebezpieczne”* Cristina De Middel (*www.huckmagazine.com)

Czy w świecie sztuki prawda historyczna może być zmienna i zależna od siły osobistych proklamacji?

W spektaklu „Dziennik czeczeński Poliny Żerebcowej” autor, poprzez subiektywną relację rosyjskiej dziewczynki z ogarniętej konfliktem Czeczenii angażuje sztukę w politykę (miejsce, gdzie powstał dziennik i jego przekaz), społeczeństwo (widzowie) i myśl (przekaz autorski).

Czy zaangażowanie to opiera się na krytycznej relacji rzeczywistości, która wzmacnia i uwidacznia, co miało miejsce, czy tez marginalizuje prawdę historyczną na rzecz prawdy osobistej?

Prawdę od prawdziwości odróżnia to, że pierwszą definiują pojęcia i fakty, o których wiadomo, że są autentyczne, natomiast druga to sztuka pojęć i faktów, których efektem ma być wrażenie autentyczności. Czy sztuka bierze więc udział w ujawnianiu propagandy, jej krytycznej oceny i dekonstrukcji potęgi narracji, czy wręcz przeciwnie? Czy sztuka angażuje się w demontaż świata post-prawdy, ujawniając nieuczciwą naturę polityki i jej manipulacyjne praktyki? Czy możemy dyskutować o sztuce przez pryzmat post-prawdy i czy nie jest tak, że sztuka zawsze była poszukiwaniem osobistych prawd, które niekoniecznie są wiarygodne w szerszej perspektywie?

Debacie towarzyszy wystawa zdjęć „15 mln ton”, mówiąca o odpowiedzialności i konsekwencjach wojen. Zdjęcia z powstańczej Warszawy, następstw walk w stolicy Czeczenii – Groznym (zdjęcia śp. Krzysztofa Millera) i pożogi w największym syryjskim mieście – Aleppo (zdjęcia Michała Przedlackiego) ukazują ludzkie dramaty i wojenne spustoszenie. Wystawa prowokuje pytanie, czy odpowiedzialnością za cierpienie Polaków, mieszkańców Czeczenii, jak też Syryjczyków należy obarczać mityczną „wojnę”, czy w każdym przypadku – jej sprawców.

25 lutego 2018, godz. 15.00
Scena Kameralna Teatru Polskiego w Warszawie