Zobacz zupełnie nieznane w Polsce świadectwa filmowe z okupacji niemieckiej nagrane przez niemieckich żołnierzy stacjonujących na terenach byłej II RP oraz przedsiębiorców. Co na taśmach filmowych utrwalili niemieccy żołnierze stacjonujący w Warszawie podczas okupacji? Jak miasto wyglądało z ich perspektywy? Dlaczego te filmy powstały i co się z nimi stało? Czego możemy się z nich dziś dowiedzieć i na ile jest to wiarygodne źródło historyczne?

15 września, godz. 18.00
SPOTKANIE ZE WSCHODEM
Goście: prof. Włodzimierz Borodziej, dr Felix Ackermann
Prowadzenie: Michał Wójcik

29 września, godz. 18.00
RÓŻNE POLSKI

13 października, godz. 18.00
LUDNOŚĆ ŻYDOWSKA POD OKUPACJĄ NIEMIECKĄ

27 października, godz. 18.00
OKUPOWANA WARSZAWA 1939–1945

17 listopada godz. 18.00
CODZIENNOŚĆ OKUPANTA

*********************************************
HOME MOVIES: NIECHCIANE ARCHIWA
W 1932 roku firma Kodak wprowadziła na rynek wynalazek, który zdemokratyzował kino – lekkie, przenośne kamery. Węższa niż w przypadku profesjonalnego sprzętu taśma 8mm pozwalała zapisać na jednej rolce 10 minut nagrania. Firma zapewniała pełną obsługę w myśl hasła: „Ty naciskasz przycisk, my robimy resztę”. Filmowcy-amatorzy utrwalali więc na taśmach wszystko: relacje z wakacji i podróży, uroczystości rodzinne, wydarzenia publiczne, spacery i życie domowe. Niektórzy próbowali kręcić scenki rodzajowe.

Wybuch wojny nie oznaczał końca kariery home movies. Filmowcy-amatorzy w żołnierskich mundurach poruszali się po całej Europie, docierając wszędzie, gdzie stacjonowały niemieckie wojska. Utrwalali to, czego nie chciały widzieć kamery filmujące na użytek propagandy III Rzeszy: zniszczone miasta i wsie, drogi pełne zrozpaczonych, bezradnych ludzi. Im dłużej trwała wojna, tym rejestrowane obrazy stawały się dramatyczniejsze: groby zabitych, masowe egzekucje cywili, płonące wioski. Wojna się skończyła, a filmy stały się wstydliwą pamiątką, jeszcze jednym kłopotliwym spadkiem po historii. Wylądowały na strychach, zamknięte, zakurzone, źle przechowywane – tworzą niechciane archiwum.

To właśnie te nieznane i odrzucone świadectwa filmowe z okresu okupacji niemieckiej nagrywane przez żołnierzy i przedsiębiorców będą tematem spotkań. W ramach każdego z nich pokażemy wybrane fragmenty filmów poświęcone innemu okresowi bądź aspektowi okupacji niemieckiej oraz życia codziennego na terenach polskich okupowanych przez III Rzeszę.

Partnerami cyklu są: Niemiecki Instytut Historyczny (DHI Warschau – NIH Warszawa) w Warszawie oraz Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie.

Cykl spotkań „Home movies: niechciane archiwa” współfinansuje Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej.

3 Wyznaczony termin