Monika Mariotti, Arun Milcarz

„SZAMAN”
spektakl reporterski

PREMIERA: 21 maja 2020, Społeczna Scena Debiutów w Teatrze WARSawy

Spektakl to oryginalne połączenie obrazujących buriackie obrzędy, zdjęć filmowych, stand-upu i dramatu. Dopełnieniem całości jest gra na autentycznych syberyjskich instrumentach i śpiew. Inscenizacja ukazuje świat, w którym rytuały szamańskie przeplatają się z rytuałami dnia powszedniego.

Czełutaj – wioska położona niedaleko rosyjsko-mongolskiej granicy. Tutaj miał mieszkać Bair Rinczinow, uważany za jednego z najmocniejszych buriackich szamanów. Arunowi udało się zamieszkać w domu Baira i przez kilka miesięcy czynnie uczestniczyć w codziennym życiu rodziny Rinczinowów. Monika zaś, miała zostać w Czełutaju raptem kilka dni – bywa tam do dzisiaj i do dzisiaj jest jedyną białą kobietą, której udało się na poważnie wniknąć w subkulturę tamtejszych szamanów.

Opowieść o historii Moniki i Aruna oraz codziennym życiu szamana Baira stanowi ponadto sposobność do podjęcia tak ważkich tematów jak powrót do własnych korzeni, poszanowanie przodków i ich wpływ na nasze doczesne życie. Z jednej strony porusza i skłania do refleksji, z drugiej zaś, okraszona ironicznym dowcipem Aruna, prowokuje do uśmiechu. Jednakże co najważniejsze, ich wspólnie opowiedziana historia, bez reszty wciąga i od pierwszych chwil przenosi widza w bezkres zabajkalskich stepów.

________________________________
Ona, aktorka i reporterka, pojechała na wschód, bo kiedyś, po cudem przeżytym wypadku, obiecała sobie, że zobaczy Bajkał, stepy i właśnie tam znajdzie odpowiedź na dręczące ją pytania.
On, pisarz i podróżnik, zapragnął dowiedzieć się jak tam, na wschodzie, rzeczy mają się naprawdę.
Kilka lat później po raz pierwszy natknęli się na siebie na ulicach Warszawy. Okazało się, że ich osobne życiowe historie połączył pewien, żyjący osiem tysięcy kilometrów stąd, mężczyzna.

Scenariusz: Monika Mariotti, Arun Milcarz
Reżyseria: Monika Mariotti
Muzyka: Michał Lamża
Reżyseria światła: Artur Wytrykus
Zdjęcia: Marta Orzeł
Plakat i grafiki: Agata Bronikowska

_________________________________

__________________________________________

Monika Mariotti – aktorka, wokalistka

Urodziła się w 1976 roku w Senigalli we Włoszech. Z matki Polki i ojca Włocha. Biegle włada obydwoma językami. W 2000 roku obroniła tytuł magistra filologii rosyjskiej na uniwersytecie w Perugii. Była uczestnikiem wielu warsztatów teatralnych, pracowała z kilkoma zespołami teatralnymi na wielu prestiżowych festiwalach we Włoszech. W 2009 roku przeniosła się do Warszawy i po roku zagrała jedną z głównych ról w głośnym i wielokrotnie nagrodzonym spektaklu „Kompleks Portnoya” w reżyserii Adama Sajnuka i Aleksandry Popławskiej w Teatrze Konsekwentnym w Warszawie – spektakl nadal jest grany w Teatrze WARSawy. Dwa lata później przedstawiła swój pierwszy monodram, spektakl muzyczny o legendarnej Ninie Simone.
Grała w takich produkcjach jak „Przepis na życie”, „Nie rób scen” oraz „Druga szansa”.
W teatrze oprócz innych spektakli wystawia koncert włoskich piosenek pt. „Spaghetti Poloneze”.
Prowadziła program podróżniczy w Travel Channel Polska pt. „Dziewczyna na Horyzoncie”.
Monika jest podróżniczką, jej pasja to języki obce, antropologia, ekologia i długie samotne wyprawy do dalekich krajów.
Mówi w sześciu językach: polski, włoski, angielski, rosyjski, francuski i niemiecki.

Arun Milcarz – pisarz, reporter, podróżnik, standuper, eksperymentator

Pierwszą podróżą, która zaważyła na jego zawodowym życiu, była zorganizowana w 1998 roku, przy współpracy z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu, wyprawa do ekwadorskich szamanów z plemienia Kofan i Tsachila. Od tego czasu Arun regularnie odwiedza ważnych ludzi na całym świecie, by od nich dowiadywać się jak rzeczy mają się naprawdę. Odbyte przez niego podróże posłużyły mu jako pretekst do stworzenia jedynego w Polsce Filmowego Standupu Podróżniczego, który nie tylko bawi, ale przede wszystkim uczy. Arun jest także autorem filmów dokumentalnych m.in. „Ekwador 12/12”, „Europa ma zegarki. Afryka ma czas”, „Bair – Batar. Ktoś to musi robić”. Jego podróżnicze dokonania w 2005 roku uhonorowane zostały statuetką Kolosów.
Jako pisarz zadebiutował w 2016 roku powieścią reporterską „Czad. W poszukiwaniu straconego…..”, za którą wyróżniony został nagrodą Magellana. Jest także współautorem serii wydawniczej „Opowieści podróżne”. Od czasu wydania debiutanckiej książki, regularnie publikuje w prestiżowym magazynie Kontynenty, który za „umiejętnie rozwijany dar opowiadania” przyznał mu statuetkę PROGU w 2017 roku.

Organizator

TEATR WARSawy